بررسی تأثیر سبک‌های رهبری فرماندهان بر اثربخشی فعالیت پایگاه‌های مقاومت (مورد مطالعه: یکی از شهرستان های استان اصفهان)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه جامع امام حسین (ع). تهران. ایران

2 (نویسنده مسئول)، استادیار دانشگاه جامع امام حسین (ع) ، تهران ، ایران

3 کارشناسی ارشد دانشگاه جامع امام حسین (ع) ، تهران ، ایران

چکیده

هدف تحقیق حاضر بررسی تأثیر سبک‌های رهبری فرماندهان بر اثربخشی فعالیت پایگاه‌های مقاومت شهرستان برخوار می‌باشد. روش تحقیق از نوع «توصیفی- پیمایشی» و به روش میدانی انجام‌شده است. جامعه آماری این پژوهش، بسیجیان مرتبط با پایگاه‌های مقاومت شهرستان برخوار می‌باشند که شامل فرماندهان و مدیران پایگاه و فرماندهان و مدیران حوزه‌های مقاومت و سایر بسیجیان شامل 2369 نفر می‌باشد. نمونه‌گیری به روش خوشه‌ای و از هر پایگاه 10 نفر در نظر گرفته‌شده و درمجموع 494 نمونه جهت انجام پژوهش مورد تجزیه‌وتحلیل قرارگرفته است. ابزار اندازه‌گیری تحقیق پرسشنامه استاندارد سبک رهبری و پرسشنامه محقق ساخته اثربخشی پایگاه‌های مقاومت می‌باشد. روایی پرسشنامه‌ها از طریق اساتید دانشگاه و متخصصین تائید شده و پایایی پرسش‌نامه‌ اثربخشی نیز از طریق آلفای کرونباخ با مقدار 95/0 مورد تائید قرار گرفت. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها به‌وسیله نرم‌افزار SPSS، آزمون‌های کولموگروف اسمیرنف، ضریب همبستگی اسپیرمن و تحلیل رگرسیون صورت گرفته است. در بین سبک‌های بررسی‌شده، تأثیر سبک‌های رهبری دلسوزانه و مشاوره‌ای و مشارکتی بر اثربخشی معنادار و مثبت و سبک آمرانه معنادار و منفی می‌باشند. در نتایج به‌دست‌آمده از این تحقیق مشخص شد بالاترین میزان اثربخشی در بین پایگاه‌ها مربوط به پایگاه‌هایی است که از سبک رهبری مشارکتی استفاده نمایند.

کلیدواژه‌ها